De geur van Rock ’n Roll

De geur van Rock ’n Roll

Je denkt nu vast: wat een raar mens. En nee, ik zou deze geur echt niet als parfum op willen doen. Allesbehalve. Hoe goed we onze kabels ook schoonmaken en alles netjes opruimen: die geur blijft onherroepelijk hangen aan de spullen. En stiekem is dat maar goed ook, want het hoort erbij.

Geuren van vroeger. Geuren van herinnering.
Iedereen heeft wel een geur die je direct terugbrengt naar een moment. Klinkt misschien een beetje gek – of vies – maar zo is het niet bedoeld. Geuren, geluiden, smaken… ze brengen je meteen terug naar die ene vakantie, kerstavond, een verjaardag die compleet uit de hand liep, dat festival waar je uit je dak ging, een avond bij een knetterend kampvuurtje in de tuin of een heerlijk simpel samenzijn op de oude vertrouwde bank. Vroeger vond ik dat al bijzonder. Als mijn vader zijn bandbus op de oprit parkeerde en de boel uitlaadde, kwam die geur vrij. Toen zat echt álles nog in grote kisten. Speakers, versterkers, lampen – alles was groter. En dus ook de bus. Om de zoveel tijd haalde mijn vader alles uit de bus. Herinrichten, schoonmaken, vervangen, repareren… het hele spul stond dan in onze garage. De kisten gingen open – en daar was weer die geur. Iets magisch. Waar kwam dat vandaan? Wat was dat? En bedenk: in die tijd werd er nog volop gerookt in de kroegen en op straat. De geur van Rock ’n Roll was toen nóg intenser.

Mijn vader was – en is – muzikant. Vaak weg. Als klein meisje had ik niets te zoeken bij optredens, dus ik ging niet mee. Er was geen ‘neem-je-kind-mee-naar-je-werk-dag’. Juist daardoor bleef het mysterieus. Waar ging hij naartoe? Wat deed hij precies? Wat was dat voor wereld? Die geur stond voor alles wat ik niet mocht weten, en juist daardoor werd het magisch en natuurlijk suuuuuuperinteressant! In mijn tienerjaren verdween die geur een beetje naar de achtergrond. Uitgaan met vriendinnen werd belangrijker. Maar de geur bleef ergens hangen in mijn geheugen.

Tot ik op mijn negentiende zelf de muziek in ging.
Daar waren ze weer: de flightcases, de repetitieruimte, de plakkerige kabels, het opgedroogde bier op het podium. En ja hoor… daar was ook die geur weer. De geur van Rock ’n Roll. Ik stond ineens weer in de garage, dat kleine meisje bij haar papa. Alle puzzelstukjes vielen op z’n plek. Nu stond ikzelf op die podia. Ik begreep ineens waarom die geur me altijd zo fascineerde. Het was niet alleen een geur, het was een herinnering, een gevoel. En nog steeds denk ik eraan zodra de eerste koffer opengaat bij een optreden. Die geur is onvergetelijk. Het is de geur van passie, muziek, samenzijn, entertainen en plezier. Het is de geur van het leukste wat er is: muzikant zijn. And no worries, voor wie in plaatjes denkt: Nee, ik hang niet als een lijmsnuivende addict boven de flightcases om de geur op te snuiven. Zo lekker is de geur van Rock ’n Roll nou ook weer niet 😉

Nieuwsgierig geworden?

Wil je weten wat een muzikant zoals ik – of één van mijn collega’s – precies doet? Neem dan een kijkje op de artiestenpagina van Burolivemuziek en ontdek welke artiest met net zoveel passie een optreden voor jou kan verzorgen. Liever een band? Check dan deze pagina met toffe bands en kijk welke het beste bij jouw gelegenheid past.

Kom je er niet uit? Neem dan gerust contact op met René en zijn team van Burolivemuziek.nl. Zij denken met je mee en vinden gegarandeerd de perfecte act.

~ Melissa van Belleghem ~